Üniversitede arkadaş edinemiyorsan: ilk dönemde yalnız kalanlara

Kasım geldiğinde ilk haftaların telaşı çoktan geçmiş olur. Oryantasyon bitmiş, ders programı oturmuş, kantinde herkesin bir masası var gibi görünür. Sen ise hâlâ yemeğe tek başına iniyor, derse girerken kimin yanına oturacağını düşünüyorsun. "Üniversitede arkadaş edinemedim, herkes çoktan grubunu kurdu" duygusu bu dönemde çok ağır gelebilir. Hele bir yıl önce üniversiteyi bambaşka hayal ettiysen.

İlk haftalarda kurulan gruplara biraz daha yakından bakmak işe yarar. Bu gruplar çoğu zaman tesadüfle oluşur: aynı yurt odası, oryantasyonda yan yana düşmek, ilk dersin çıkışında aynı yöne yürümek. İnsanlar o ilk belirsizlikte kime tutunabiliyorsa ona tutunuyor. Bu yüzden bu grupların bir kısmı dönem ilerledikçe dağılıyor, yeniden şekilleniyor. Dışarıdan sağlam görünen masalarda oturanların bir kısmı da kendini tam ait hissetmiyor olabilir ve senin gibi çevresine bakıyordur.

Yani ilk iki haftayı kaçırmış olmak bütün şansı kaçırdığın anlamına gelmiyor. İkinci şans dönem boyunca sürüyor. Kalıcı arkadaşlıklar bazen tam da ilk heyecan geçtikten sonra kurulur, çünkü insanlar kiminle gerçekten anlaştığını ancak o zaman görmeye başlar.

Sosyal medya bu dönemde işi zorlaştırabilir. Bölümden insanların paylaştığı kalabalık masa fotoğrafları, ilk haftanın parti hikâyeleri, herkesin çoktan yerleşmiş gibi göründüğü kareler. Bunlar bir akşamın birkaç saniyesi; o fotoğraftaki kişilerin hepsi birbirine yakın değil, bazıları belki o masada ilk kez yan yana oturuyordu. Kendi gününü başkalarının en kalabalık anıyla kıyaslamak, yalnızlığı olduğundan büyük gösterir.

Fırsatlar düşündüğünden daha yakın. Derste her hafta aynı yere oturmak küçük ama işe yarar bir adım; yanındaki kişi birkaç hafta sonra tanıdık bir yüze dönüşür ve "Geçen hafta hoca ne anlattı, not alabildin mi?" gibi bir soru konuşmayı başlatmaya yeter. Vize haftası yaklaşırken bir çalışma grubu önermek de iyi bir bahane: "Vizeye birlikte çalışmak isteyen var mı? Perşembe akşamı kütüphanede oturabiliriz." Ortak bir derdin etrafında toplanmak, boş bir sohbeti başlatmaktan çok daha kolay.

Topluluklar ve kulüpler için de geç değil. Dönem ortasında bir toplantıya gidip "Yeni katılmak istiyorum" demek sandığın kadar tuhaf karşılanmaz. İlgini çeken bir konu seç; dağcılık, tiyatro, münazara ya da bir gönüllülük kulübü. Bir etkinlikte küçük bir görev almak, örneğin masa kurmak ya da afiş asmak, seni izleyici olmaktan çıkarır ve insanlarla doğal bir şekilde konuşmanı sağlar.

Yurtta kalıyorsan ortak alanlar senin için bir fırsat. Odada değil de çalışma salonunda ya da mutfakta vakit geçirmek, karşılaşma ihtimalini artırır. Evden gidip geliyorsan iş biraz daha zor, çünkü dersten çıkar çıkmaz yola koyuluyorsun. Haftada bir ya da iki gün dersten sonra kampüste bir saat daha kalmak, bir etkinliğe ya da bir kahve molasına yer açabilir. Sınıfın mesajlaşma grubunda bir soruya cevap vermek ya da ders notunu paylaşmak da, yüz yüze tanışmadan önce adının tanıdık gelmesini sağlar.

Yemekhanede tek başına oturmak da göründüğü kadar dikkat çekmiyor. Çoğu insan kendi telaşıyla meşgul ve kimin yalnız oturduğunu senin sandığın kadar fark etmiyor. Yine de her gün yalnız oturmak istemiyorsan, bir gün tepsini alıp tanıdık bir yüzün masasına gidip "Burası boş mu?" diye sormak bir başlangıç olabilir.

Yeni bir şehre taşındıysan, eski arkadaşlarını ve aileni özlemek bu yalnızlığı daha da ağırlaştırır. Akşamları eski arkadaşlarınla uzun uzun konuşmak ya da hafta sonları eve dönmek iyi gelebilir. Ama bunlar yeni yerdeki hayatının tamamen yerine geçerse, buradaki yalnızlık da uzayabilir. İkisi yan yana durabilir; eski bağların, yenilerini kurmana engel değil.

Yalnızlık uzun sürüyor, derslere gitmek bile zorlaşıyorsa ya da uykun ve iştahın değiştiyse, üniversitende psikolojik danışmanlık birimi varsa oraya başvurmak iyi bir adım olabilir. Bu tür birimler, öğrencilerin tam da böyle dönemlerini konuşmak için var.

Bu hafta tek bir adım seçebilirsin: bir derste her hafta aynı yere oturmak, bir topluluğun toplantısına gitmek ya da vize için bir çalışma grubu önermek. İlk dönemde yalnız kaldığını hissediyorsan ve bunu birine anlatmak istiyorsan hasbihal'de Dert olarak yazabilirsin; ilk döneminde benzer bir şey yaşamış insanların cevapları seni şaşırtabilir.